برقو ابزار دقيقي است که براي آن طراحي شده است تا قطر سوراخهاي قبلا ايجاد شده با مته يا وسايل ديگر را تا اندازه اي معين پرداختکاري نمايد. سوراخهاي دقيق با قطر استاندارد از عهده مته ساخته نيست و اگر اندازه دقيقي براي قطر سوراخ لازم باشد بايد ابتدا سوراخ را به قطر چند هزارم ميليمتر کمتر از اندازه دلخواه با مته ايجاد کرد و سپس آن را تا اندازه دقيق برقو زد.

ساختمان برقو شياردار و مخروطي و تيغه هاي آن فلزي يکپارچه است و با صفحه تراشي يا فزکاري به شکل دلخواه در مي آيد. تيغه ها سپس پشت تراشي مي شوند تا لبه آنها تيز و برنده گردد. اندازه برقو با ريزسنج تعيين مي شود و براي اين منظور فاصله سر به سر دو تيغه مقابل هم اندازه گيري مي شود.

برقوها بر دو گونه اند:

 دستي و ماشيني. برقوهاي دستي سر چهار گوش آچارخوري دارند که اندازه آنها با آچارهاي دستي مطابقت دارد. شيارها يا تيغه هاي برنده برقوهاي دستي از سر به ته داراي اندکي شيب هستند تا کار برقو زني به راحتي انجام شود. برقوهاي دستي با شيارهاي راست يا مارپيچ ساخته مي شوند.

ميان برقوهاي ماشيني با دستي تفاوتي وجود دارد. اگر از برقوي دستي در ماشين استفاده شود آسيب مي بيند. برقوي ماشيني دنباله اي دارد که به دنباله مته ها شبيه است و براي سرعتهاي زياد ساخته مي شود. برقوهاي کوتاه پيش از هر چيزي براي برقو کاري با ماشينهاي خودکار پيچ زن که ابزارهاي کوتاه بر روي آنها سوار مي شود طراحي شده اند. روي دنباله اين برقوها سوراخي پيش بيني شده است تا در ابزار گير پين خور سوار شوند.

برقوهاي پليسه بر، براي از ميان برداشتن پليسه هاي دروني لوله هاي برش خورده طراحي شده اند. برقوي پليسه بر دنباله راست را مي توان روي مته برقي هم سوار کرد.

برقوهاي دسته جغجغه اي معمولا در لوله کشي و برقکاري به کار مي روند. برقوي پليسه بر، براي خزينه زدن و گشاد کردن سوراخهاي ورقهاي فلزي هم به کار مي رود.